เตรียมยา

เริ่มจากเตรียมยาสามัญประจำตัวก่อน เนื่องด้วยค่าหมอที่นู่นแพง แม้จะเสียตังค่าประกันแล้วก็ตาม แต่พกยาไปเองจะสะดวกกว่าเยอะเลย และด้วยความที่มีพี่เป็นหมอ เลยได้กองยาชุดใหญ่มาเลยจ้า มหึมามากๆ ทั้งยาแก้ปวด แก้อักเสบหลายโดสตั้งแต่เบบี๋ยันแอดวานซ์ ยาแก้แพ้แบบง่วง แบบไม่ง่วง ยาต้านใจสั่น แก้ท้องผูก นอนไม่หลับ ฉี่ขัด กระเพาะปัสสาวะอักเสบ ขี้รั่วถ่ายเหลว คลื่นไส้อาเจียน มีน้ำมูก มีหมดที่จะคิดถึง ต้องมานั่งเขียนว่าตัวไหนกินยังไง กินได้กี่วันให้เรียบร้อย เพราะเดี่ยวเกิดต้องใช้จริงคงไม่มีเวลามาโทรถามว่าใช้ยังไง

และจากประสบการณ์ที่ไปเวิร์คคราวก่อนก็ได้ใช้จริงเพราะอากาศเปลี่ยนเร็ว จากเด็กเมืองร้อน ลงจากเครื่องบินอยู่ในสนามบินไม่เท่าไหร่ ยังเย็นๆเหมือนอยู่บ้านเปิดแอร์ ชิวๆ (ไม่ได้สำนึกเล้ยว่าบินมาครึ่งโลกแล้ว อะไรๆจะเปลี่ยนบ้าง) พอประตูสนามบินเปิดเท่านั้นแหล่ะ อากาศเฮือกแรกที่แล่นผ่านปะทะหน้า

เฮือกกกกกกก!!!!!!! หนาววววววววววมากกกกกกกกกกกก เย็นสุดขั้วหัวใจ(อีเว่อร์) หันหลังกลับตูดแน่บไปข้างในสนามบิน รื้อๆกระเป๋าหาเสื้อหนาวใส่ (สภาพตอนนั้นคือเสื้อยืดมีแจ๊คเก็ตบางๆทับใส่กับยีนส์ทรงกระบอก หน้าโทรม มัน เมือกเพราะผ่านการบินมา24ชม. ผมสั้นหน้าม้า ใส่แว่นกลมๆส่งเสริมให้หน้ากลมๆกลมเข้าไปอีก เหมือนบ้านนอกไม่มีผิด) ได้overcoatมาตัวนึง จัดแจงสวมให้เรียบร้อย ยืนตั้งหลัก แล้วรีบวิ่งดุ๊กๆออกไปขึ้นรถ เป็นการสัมผัสอากาศหนาวครั้งแรกของชีวิต หนาวสะใจจริง(ช่วงนั้นหิมะเพิ่งหมด)

ตัดไปที่ย้ายตัวเองเข้าบ้านพนักงานได้เรียบร้อยแล้ว รู้จักกับเมทชาวบราซิลซึ่ง หล่อมากกกกกก ประมาณเจมส์บอนด์007มาเองทีเดียว กำลังเพ้ออยู่กับคนหล่อซักพักพอเข้าบ้านปุ๊บ แฟนเฮียแกกำลังนั่งดูทีวีอยู่ ที่เท้าความมาขนาดนี้มิใช่อะไร สองคนนี้เค้ามาเจอและพบรักกันจากโครงการเวิร์ค ก็เลยยังpuppy loveอยู่ รักกันมากกกกก มากจนลืมว่ามีตรูอยู่ด้วย ประมาณว่าเฟดตรูออกจากสารระบบพี่แกไปเลย วันแรกๆที่มาถึงเรายังไม่รู้ระบบ ผ้าห่มก็ไม่มี ก็ต้องทนหนาวกันไป ห่มตัวเองด้วยเสื้อโค๊ต ผ้าปูที่นอน ปลอกหมอนก็ไม่มี ก็ต้องนอนเอาหน้านาบกะฝุ่นหนาเตอะบนหมอน ฮีทเตอร์ก็ไม่รู้อยู่ไหน สามวันผ่านไปเราก็เป็นหวัดและไข้ขึ้น เมทผู้หล่อเหลาใบหน้าอิ่มเอิบมีความสุขจากการอยู่กับแฟนมา3วันเต็มๆถึงจะนึกออกว่ามีตรูอยู่ด้วย เพิ่งจะเอาผ้าห่มมาให้เราและแนะนำระบบและเรื่องต่างๆภายในบ้าน

ฉะนั้น ยาสำคัญมากกกก ย้ำๆสำคัญจริงๆนะ ได้ใช้ตั้งแต่มาไม่ถึงอาทิตย์เลย

ปล.ท้ายสุดสองคนนี้ก็หมั้นกันหลังจบโครงการเวิร์ค ดูมีความสุขมาก มาเจอกันในเฟสหกปีให้หลัง เค้าแต่งงานมีลูกกันแล้วจ้า ย้ายกลับไปอยู่บราซิลเรียบร้อย
ปล2. อิจมาก บ่องตง ตรูไปแต่หาไม่ได้ซักคน มีแต่คนมาทิ้งเบอร์ให้ ก็กระแด่ะโง่อีก ขยำทิ้งด้วยความงง ครั้งต่อไปพี่จะไม่พลาดแล้ว หึๆ